Sinds mensenheugenis is Frankrijk reisdoel geweest van noorderlingen
uit de Lage Landen. De vroegste schaarse sporen van dat reizen dateren, voorzover bekend, van rond 750. Nu is Frankrijk de belangrijkste vakantiebestemming.
'de Franse Verleiding' vertelt het verhaal van het reizen naar Frankrijk.
Het oudste gedrukte document waar 'de Franse Verleiding' beheert duizenden originele documenten, van vroeger tot nu.
Het merendeel hiervan is uniek en onvindbaar in Nederlandse en Franse bibliotheken en archieven.
'de Franse Verleiding' over beschikt dateert van vele eeuwen later, een
"Wegh-Wyser; Aenwijsende De besonderste vremde vermaecklijckheden die in 't Reysen door Vranckryck en eenige aengrensende landen te sien zijn.
Tot nut van al die gheneghen zijn om die landtschappen te besichtigen" uit 1657.
Ook deze vierde editie (april 2010)
van 'de Franse Verleiding' wordt weer verrijkt en waar mogelijk verbeterd.
Redacteur-webmaster: Ger Verhoeve
Met bijdragen van o.a.: Paul Arnoldussen, C. Boekhuizen, Elisabeth de Bode-Ruarus, Erik Spaans, Eddy Verbeek en Paul Weusten.
Voor reacties,
bijdragen en informatie:
info@defranseverleiding.nl
Verderop, na het onderstaande keuzemenu, volgt een samenvatting van deze rijke geschiedenis.
Lees voor meer historisch detail
.....
De Tour de France van Lambert Doomer en Willem Schellinks
De reis van Leiden naar Parijs in
Met Adriaan van der Willigen in Parijs en door Frankrijk
Een vergeten Nederlander die ooit werd bijgezet in het
Panthéon
De
jaren van Louis Couperus in Nice - 'een witte stad van weelde'
Op reis met Michelin
Het Parijs van Leo Faust
"De mimosa bloeit"
'Paris vous parle'
Reisimpressies uit later jaren
onze prachtige reis naar Frankrijk
met de personeelsvereniging naar Parijs
naar Tourrettes-sur-Loup (1950) en Mazerolles (1953)
Met een vleestransportwagen
'Soepkommen voor de koffie'
met de Kever naar de Provence
dromen op het Canal du Nivernais
politiek toerisme in de Languedoc
En terzijnertijd o.a.:
'Dagelijskse aentekeninge van Vincent Laurensz van der Vinne'(1652 - 1655)
"Waarheid door gekheid omsluijerd of wat wordt van Parijs gezegd"
'den ijzeren spoorweg' volgens Jacobus Noorduyn (1836)
'Wat Parijs mij te zien en te denken gaf'
Het Parijs volgens de Nederlandsche correspondent Louis de Semein (ca. 1875 - 1878)
.... de mijnenheuvels in Noord-Frankrijk (1996)
....de pre-historische Man van Tautavel
....Fontcouverte, een plaatsje van niks
Wilt U ook een bijdrage leveren aan Expositieruimte in Frankrijk of Nederland gezocht
en ook de
Links naar vroeger, toen en nu
Aan het begin van de negentiende eeuw, zo rond 1803, was Parijs voor de weinige Hollanders die 't bezochten nog een bijkans exotisch oord en men deed tal van bijzondere indrukken op. Zo ook Adriaan van der Willigen die een - nu - soms komisch portret van de Franse hoofdstad schreef.
Zijn schets leert niet alleen over Parijs en de Parijzenaars, maar ook over de Nederlandse zeden en gewoonten van toen:
“Het gebruik van de baden, inzonderheid van de warme of laauwe, dient, zoo als men zich verbeeldt, om de gezondheid, en de buigzaamheid der leden te onderhouden of te bevorderen niet alleen, maar ook vooral om het ligchaam te wasschen en te reinigen: bovendien heeft men tot dat einde in de meeste woningen van lieden, die het maar eenigzins doen kunnen, eene soort van stoeltjes, langwerpige smalle potten, waarop men schrijdelings gaat zitten, om op die wijze door middel van spons of anderszins, het onderlijf te reinigen: deze stoeltjes noemt men bidets.
De vrouwen vooral maken daar zeer veel gebruik van; en men zou mijns bedunkens wel doen, daar men anders bij ons zoo gereed is, om de Franschen nateäpen, om hen in het wasschen en reinigen van het ligchaam wat meer natevolgen: want immers wasschen de meeste onzer landgenooten, gedurende hun geheele leven, nooit iets anders dan de handen en het hoofd. (Red. dFv).
De Franschen verwonderen zich dan ook zeer, dat de anderszins zoo zindelijke Hollanders, in dat opzigt zoo achteloos zijn, en hebben daar op dikwijls niet weinig aantemerken. Een Franschman liet zich daar over ook eens, op eene schimpende en spottende wijze, tegen een’ onzer Landgenooten uit: ‘er bijvoegende, dat het toch onaangenaam moest zijn voor een echtgenoot, dat zijne huisvrouw zeekere deelen van haar ligchaam nooit reinigde, en kreeg daar op ten antwoord: dat in dien de Fransche vrouwen boven de Hollandsche in dit opzigt uitmunten, hij wel verzekerd was, dat de laatste daarentegen, de eerstgenoemde in zedelijke reinigheid ver overtroffen; en dat hij zulks voor een der voornaamste genoegens hield van den Huwelijken-staat.”
Uit:
Adriaan van der Willigen, Parijs in den aanvang van den negentiende eeuw.
Te Haarlem. Bij A.Loosjes Pz., 1806 (gecensureerd) en 1814 (integraal).
Men kwam terug met vaak bijzondere indrukken, maar ook de heenreis was voor die tijd uitzonderlijk. Adriaan van der Willigen is ongetwijfeld per postkoets naar Parijs gereden, een reis waar in die tijd nog ongeveer een week voor stond.
Zo'n 150 jaar eerder was het allemaal nog veel moeizamer.
In 1646, op reis naar Frankrijk, had de jonge schilder Willem Schellinks pech. Het was in die tijd namelijk gebruikelijk om de tocht over zee te maken en Schellinks was vanuit Amsterdam meegevaren naar Texel waar hij met een kustvaarder richting Frankrijk zou zeilen. Maar de wind stond wekenlang niet gunstig en pas zes weken na zijn vertrek kon hij voet op Franse bodem zetten.
Ruim 100 jaar later kon de Hollandse Frankrijk-ganger dus per postkoets naar Frankrijk reizen, zelfs helemaal naar Marseille. Dat nam dan drie weken in beslag, als alles meezat overigens. Maar pech, zoals Schellinks ondervond, was eerder regel dan uitzondering.
Nog weer 100 jaar later, na de constructie van de Moerdijk-brug, kon men voor het eerst zonder de boot te nemen zuidwaarts trekken.
En het is nog maar zo’n 30 jaar geleden dat men vanuit Nederland over ononderbroken snelwegen naar een geliefde streek in ‘la Douce’ kan zoeven, als je tenminste niet vast komt te staan rond Parijs of op de ‘Autoroute du Soleil’.
Niet alleen de indrukken en het ‘hoe’ van het vroeger reizen is fascinerend, ook de redenen waarom Frankrijk reisdoel was en nog steeds is, vormt een apart verhaal.
"Middellandse Zee ....! Zo blauw, zo blauw ... ", zong Toon Hermans aan het begin van de zestiger jaren. En nagenoeg iedere Nederlander herkende zich er in: sommigen met zoete herinneringen en de meesten met gekoesterde dromen. De Cote d'Azur!
1646
1759
(1804 - 1805)
met integrale teksten van zijn reisverslagen
1812
1900 - 1910
een korte geschiedenis
1886 - 2006
1914 - 1946
De Nederlandse kunstenaarskolonie in Cagnes-sur-Mer
1925 - 1960
Jan Brusse flanerend door het Franse leven
1921-1996
1927
1952
naar de Hallen
1953
Op de scooter naar de Riviera
1955
1967
1996
april - mei 2007
door A. Cramer, 1924
Elise van Calcar, 1859
'de Franse Verleiding'
raadpleeg dan vooral
....
Entrée
brug van Europa (Foto: NS coll.
NVSB).
‘de Franse verleiding’ probeert dat allemaal geleidelijk in kaart te brengen. Ook uw vroegste reisherinneringen horen daarbij! En ze zijn meer dan welkom.
Frankrijk heeft door de eeuwen heen ijzersterke beelden neergezet, 'merken' zouden we tegenwoordig zeggen. Voordat U duikt in een verder verleden hier wat indrukken van Saint-Tropez van eind jaren zestig: een mengeling van zon, strand, rijkdom, feest, gewaagdheid en beroemdheden, van Brigitte Bardot tot de Nederlandse Prince de Lignac.
